γράφει ο Νίκος Β.
Έρχεται μία ημέρα που η βεβαιότητα γίνεται αμφισβήτηση, η αμφισβήτηση ανησυχία, η ανησυχία φόβος, ο φόβος πανικός και ο πανικός γίνεται πραγματικότητα. Έρχεται μία ημέρα που αντιλαμβάνεσαι πως η ζωή σου έχει αλλάξει τόσο πολύ που δεν θυμίζει καθόλου τα προηγούμενα χρόνια. Αυτή ακριβώς είναι η ημέρα της συνείδησης, η ημέρα της αφύπνισης, η ώρα του συναγερμού. Αφού ξυπνήσεις από τη νάρκη της εικονικής ασφάλειας και της τηλεοπτικής ευμάρειας, τίποτε πλέον δεν μπορεί να σε κάνει να επιστρέψεις εκεί. Η οργή και αγανάκτηση διαδέχεται την ψυχρολουσία, όχι όμως η αγανάκτηση για την οποία άκουγες τα 5 χρόνια του μνημονίου, όχι η οργή του συρμού και της πλατείας, αλλά η δική σου, η ολότελα προσωπική σου οργή.
Έρχεται μία ημέρα που η βεβαιότητα γίνεται αμφισβήτηση, η αμφισβήτηση ανησυχία, η ανησυχία φόβος, ο φόβος πανικός και ο πανικός γίνεται πραγματικότητα. Έρχεται μία ημέρα που αντιλαμβάνεσαι πως η ζωή σου έχει αλλάξει τόσο πολύ που δεν θυμίζει καθόλου τα προηγούμενα χρόνια. Αυτή ακριβώς είναι η ημέρα της συνείδησης, η ημέρα της αφύπνισης, η ώρα του συναγερμού. Αφού ξυπνήσεις από τη νάρκη της εικονικής ασφάλειας και της τηλεοπτικής ευμάρειας, τίποτε πλέον δεν μπορεί να σε κάνει να επιστρέψεις εκεί. Η οργή και αγανάκτηση διαδέχεται την ψυχρολουσία, όχι όμως η αγανάκτηση για την οποία άκουγες τα 5 χρόνια του μνημονίου, όχι η οργή του συρμού και της πλατείας, αλλά η δική σου, η ολότελα προσωπική σου οργή.


