αριστερά είναι...θα περάσει

το χιούμορ μας έμεινε πλέον...και το γκολφ

τα 22 αθώα θύματα ενός 22-χρονου τζιχαντιστή

ένα το χελιδόνι, όμως έρχεται συνέχεια

οι 300 του 1961, ίσως η παιδική έκδοση της ταινίας του 2006

Ιδού η άγνωστη στους περισσότερους Έλληνες τηλεθεατές, εμβληματική, κλασσική χολιγουντιανή ιστορική ταινία του 1961 "οι 300 Σπαρτιάτες", εσείς οι κινηματογραφόφιλοι μήπως την ξέρατε; Βρέθηκε τυχαία μπροστά μου στο βίντεο κλαμπ της γειτονιάς μου, όπου σπανίως πηγαίνω, προκειμένου να αλλάξω μία χαλασμένη ταινία που είχαμε διαλέξει...ως συνήθως παιδική...Αρχικά ανησύχησα μήπως η ταινία ήταν υπερβολικά βίαια για τα παιδιά μου 8 και 10 ετών, που δεν έχουν έως σήμερα δει ακατάλληλες ταινίες με πολεμικό περιεχόμενο. Κοιτώντας όμως το εξώφυλλο διαβάζοντας πως ο Μάνος Χατζηδάκης έχει γράψει την μουσική, αλλά και αρκετοί Έλληνες ηθοποιοί της εποχής συμμετείχαν, την ενοικίασα αμέσως. Για καλή μου τύχη βρέθηκα εμπρός σε μία σεμνή και αξιόπιστη ιστορική μεταφορά της παλαιάς σχολής του αμερικάνικου κινηματογράφου, που δυστυχώς δεν είχα δει ποτέ μου έως τώρα, αλλά ίσως και οι περισσότεροι Έλληνες στις οθόνες!

Ξεδιπλώθηκε εμπρός μας το Χόλιγουντ της δεκαετίας του '60, τότε που τα οπτικά εφέ όπως σήμερα τα γνωρίζουμε απουσίαζαν. Τότε που ο σεναριογράφος σεβόταν την ιστορική ακρίβεια και δεν την αναθεωρούσε κατά το δοκούν με κριτήριο την αχαλίνωτη τηλεθέαση. Τότε που οι Αμερικανοί σεβόντουσαν την ιστορία της χώρας μας και επέλεγαν τον αυθεντικό ελληνικό τόπο για να γυρίσουν την "υπερπαραγωγή" τους! Σας την προτείνω ανεπιφύλακτα εάν θέλετε να δώσετε στα παιδιά ανεξαρτήτως ηλικίας, ένα μάθημα ιστορίας στην μικρή σας οθόνη. Ένα μάθημα ιστορίας που θα αφομοιωθεί αβίαστα από τα παιδιά και θα τους ανοίξει την όρεξη για περισσότερη μελέτη του ιστορικού μας μεγαλείου!

έκτακτο δελτίο ισλαμικών φαινομένων

έτσι πράττουν τα έθνη που θέλουν να επιζήσουν

γράφει ο Νίκος Β.

Εχθές διάβασα περιχαρής την εξής είδηση:

"Εκτός νόμου τέθηκαν οι Ιεχωβάδες στην Ρωσία, με απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας. Έτσι πράττουν τα έθνη που θέλουν να επιζήσουν", καταλήγει το δημοσίευμα.

Αμέσως με κυρίευσε μελαγχολία συγκρίνοντας την πραγματικότητα στην πατρίδα μου. Εδώ οι νεοέλληνες απομονωμένοι και κομματιασμένοι στέκουν απαθείς:

Να καμαρώνουν την νομοθετική εξουσία να καταπατά το σύνταγμα και να υπονομεύει την δικαστική εξουσία με νομικές ακροβασίες και νομοθετικά εκτρώματα - μνημεία ανισότητας και αδικίας.

η συγκίνηση του εθελοντισμού

Σίγουρα αυτοί που αγαπούν το δάσος και τους πυροσβέστες που δίνουν την ζωή τους για το σώσουν θα δακρύσουν διαβάζοντας το παρακάτω κείμενο. Έτσι ακριβώς δάκρυσα κι εγώ την ώρα που το διάβασα στο αγγλικό πρωτότυπο και αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας την συγκίνηση και το υψηλό δίδαγμα ανθρωπιάς και καλοσύνης που αποπνέει.

Σε μία πόλη της Αμερικής η νεαρή μητέρα κοίταξε τον 6 ετών γιο της ο οποίος πέθαινε από τερματική λευχαιμία. Αν και η καρδιά της ήταν γεμάτη θλίψη διακατεχόταν από μία έντονη αίσθηση αποφασιστικότητας. Όπως και κάθε γονέας έτσι και εκείνη, ήθελε ο γιος της να μεγαλώσει και να εκπληρώσει όλα τα όνειρά του. Τώρα που δεν ήταν πλέον δυνατόν, αυτό ήταν στο χέρι της ασθένειας. Αλλά ακόμα και την ύστατη στιγμή αυτή, ήθελε να γίνει πραγματικότητα το όνειρο του γιου της. Πήρε το χέρι του και τον ρώτησε: Μπίλυ σκέφτηκες ποτέ τι θα ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις; Είχες ποτέ κάποιο όνειρο, ευχήθηκες κάτι που θα ήθελες να κάνεις στην ζωή σου; 

Μαμά, ήθελα πάντα να γίνω πυροσβέστης όταν μεγαλώσω.
Η μητέρα του χαμογέλασε και είπε:
Ας δούμε αν μπορούμε να κάνουμε την επιθυμία σου πραγματικότητα...

μετεωρολογικός ρατσισμός

ζω για εκείνη την ημέρα # 5