το πέπλο του κοινοβουλευτισμού κρύβει τον μυστηριώδη ηγέτη του ΟΧΙ

1
γράφει ο Νίκος Β. 



Έλληνες στρατιώτες εισερχόμενοι εις την Κορυτσάν 
Σήμερα ο αστράτευτος υπουργός παιδείας Γαβρόγλου με πρωτοφανή τρόπο επέβαλε την κομματική προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ στους μαθητές των δημοτικών σχολείων κατά την διάρκεια του εορτασμού του στρατιωτικού έπους του 1940. Το μήνυμά του άρχιζε με την λέξη "αυγή" παραπέμποντας στην κομματική εφημερίδα, αλλά και στην Χρυσή Αυγή στην οποία θα αφιέρωνε άλλη αποστροφή της ομιλίας του: η αυγή εκείνης της ηλιόλουστης ημέρας, της Δευτέρας 28 Οκτωβρίου 1940, βρήκε τον ελληνικό λαό στους δρόμους. Την ημέρα εκείνη οι Έλληνες βγήκαν αυτόματα και μαζικά στους δρόμους για να καταταγούν εθελοντές και να πολεμήσουν τους θρασείς Ιταλούς, θα πιστέψει ο μικρός μαθητής που θα ακούσει "τον αρμόδιο υπουργό για την εθνική του εκπαίδευση". Κάτι παρόμοιο ίσως με τους αγανακτισμένους στην πλατεία Συντάγματος ή τους πανηγυρισμούς των φιλάθλων μετά από την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου της εθνικής Ελλάδος πριν αρκετά χρόνια. 

Ακόμη και οι μικροί ακροατές του ηλικιωμένου Γαβρόγλου θα αναρωτηθούν ποιος μπορεί να ήταν ο υπεύθυνος ηγέτης που είπε ΟΧΙ αναλαμβάνοντας την ευθύνη της κήρυξης πολέμου ενάντια στο πολεμικό μεγαθήριο της εποχής, την φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι, αλλά και ποιοι ήσαν οι στρατιωτικοί ηγέτες που υλοποίησαν επιτυχημένα την περήφανη άρνησή του; Γιατί οι δάσκαλοί του, ο διευθυντής του σχολείου, τα σχολικά βιβλία και η τηλεόραση, δεν έχουν αναφερθεί ποτέ τόσα χρόνια στον "μυστηριώδη" αυτόν ηγέτη που με αμεσότητα, αποφασιστικότητα αλλά επίσης με υψηλό αίσθημα ευθύνης, προπαρασκευής και προσχεδιασμού, πρόταξε την αντίδραση στον φασισμό δηλαδή τον αντι-φασισμό;

Μονολογώντας παρακάτω ο Γαβρόγλου εξήγγειλε στα παιδιά μας με την πολυτέλεια που το αξίωμά του προσδίδει: ο φασισμός είναι πνιγηρό σκοτάδι, όποιες μορφές ή σχήματα κι αν παίρνει, όποιο προσωπείο κι αν φοράει, απευθυνόμενος προφανώς και στους γονείς των μικρών μαθητών, στην στιγματισμένη Χρυσή Αυγή, το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που υπερασπίζεται την μνήμη και το μοναδικό έργο του "μυστηριώδη" ηγέτη του πολεμικού έπους του ΟΧΙ του 1940 του στρατηγού - κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά και του βασιλέως Γεωργίου Β’ τους έχοντες το ανώτατο πρόσταγμα των πολεμικών δυνάμεων της Ελλάδος την εποχή εκείνη. 

Τέλος ο Γαβρόγλου στον πρώτο του επίσημο λόγο ως υπουργός παιδείας για τον εορτασμό του πολεμικού έπους της πολεμικής αντίστασης και αρετής των Ελλήνων, κάλεσε το ανήλικο και ενήλικο ακροατήριο να σταθεί απέναντι στην ξενοφοβία! Εδώ ακριβώς ήταν που μεγάλοι και μικροί ακούσιοι ακροατές του Γαβρόγλου σήκωσαν τα χέρια ψηλά! Τελικά οι Έλληνες ηγέτες του ΟΧΙ του 1940 ήταν εκ διαμέτρου αντίθετοι από τους σημερινούς διαδόχους τους για δύο λόγους:




1) Έλεγαν ΟΧΙ και το εννοούσαν επί του πρακτέου!

2) Ήταν προπάντων ξενοφοβικοί και πολεμούσαν τους επιβουλείς της πατρίδας τους, Ιταλούς και Γερμανούς εισβολείς των συνόρων τους!

1 σχόλια:

Stathis Violitzis είπε...

Τα Εγγραφα που πλεον δεν ειναι " Α.Π.Π.Ο.Ρ.Η.Τ.Α "
Λενε οτι ειχε συνομιλιες
"ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΠΡΙΝ "
Με γερμανους που ηθελαν να περασουν!
"ΑΝΕΜΑΚΤΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ"
ΦΥΣΙΚΑ Ο ΔΙΚΤΑΚΤΩΡΑΣ ΜΕΤΑΞΑΣ? ΖΗΤΙΣΕ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗ! (ΔΙΚΤΑΚΤΩΡΑΣ.. ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΦΙΛΟΣ? ΗΤΑΝ!
ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ? ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΙΓΟΥΡΑ!!!
" ΟΠΩΣ Η ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ"

ΣΚΕΦΤΙΚΕ ΚΑΙ ΕΠΡΑΞΕ ΟΜΩΣ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝ!

ΕΙΧΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ.. ΚΡΙΦΑ! ΚΡΙΦΑ!
ΞΕΡΕΤΕ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ? ΟΤΙ ΤΑ ΦΙΛΛΑ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΑΣ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΗΡΑΜΕ ΚΑΠΟΤΕ!
( Χα χα οχι ολοι!)
ΟΡΓΑΝΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ? ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΚΡΙΦΑ!
Ι.Δ.Ι.Ο.Φ.Η.Ι.Α! Ο ΤΥΠΟΣ !
Ο Μ.Ε.Τ.Α.Ξ.Α.Σ
" ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ!ΑΥΤΟ! "

ΠΡΟΕΤΙΜΑΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΡΑΞΗ Ο "ΔΙΚΤΑΚΤΟΡ" ! ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΦΗΣΕ ΞΕΦΡΑΓΟ ΑΜΠΕΛΙ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕΕΡ ΜΩΡΕΕΕ!
ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΜΠΕΙ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΟΤΑΝ Ο ΙΤΑΛΟΣ ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΣΤΩΝ ΜΕΤΑΞΑ ΤΟ ΦΙΡΜΑΝΙ!
ΠΙΣΤΕΥΕ.. ΟΤΙ Ο ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΣ ΜΑΣ
ΘΑ ΗΤΑΝ... ΠΛΗΡΗΣ!!

" ΗΓΕΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΚΑΚΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ..
" ΟΧΙ "
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΕΡΓΑ!
ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ!
ΑΙ ΣΙΧΤΙΡ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ!

Δημοσίευση σχολίου

Σχολιάστε ελεύθερα στα ελληνικά παρακαλώ.
Όταν η γλώσσα μας απαγορευτεί ή γίνει δευτερεύουσα ελέω τρόϊκας, το συζητάμε πάλι...