γράφει ο Γιάννης Ν.
Σε τι εποχές ζούμε επί τέλους; Κάθε μέρα στο Αιγαίο, άλλοι θαλασσοδέρνονται και άλλοι πνίγονται, και η Τουρκία εκμεταλλευόμενη τις περιστάσεις γύρω από τη γειτονιά της, βρίσκει πολύτιμη ευκαιρία να υλοποιήσει τα σχέδια της και κατάφερε με την εξωτερική της πολιτική, που είναι αταλάντευτη για πολλά χρόνια, να πάρει μέχρι και επιδότηση για να ελέγχει τις μεταναστευτικές-προσφυγικές ροές. Πράγματι αυτό κάνει, αλλά το κάνει κατά το δοκούν. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι θα πρέπει να περιμένουμε και την επομένη πράξη της. Τα πράγματα είναι απλά. Εάν ήθελαν άπαντες οι εμπλεκόμενοι να σταματήσουν τους πνιγμούς των συνανθρώπων μας, μπορούσαν να καταργήσουν το "προαπαιτούμενο" του θανατηφόρου διάπλου του Αιγαίου, αφενός με την εξάρθρωση των δουλεμπορικών κυκλωμάτων που θησαυρίζουν στις πλάτες δύσμοιρων μεταναστών και προσφύγων και αφετέρου, με την δημιουργία σημείων συγκέντρωσης (hot spots) στην Tουρκία, εφόσον αυτή είναι η πλησιέστερη οδός διαφυγής από την εμπόλεμη ζώνη της Συρίας και την απ΄ ευθείας μεταφορά τους στα προαποφασισμένα σημεία στην Ευρώπη, χωρίς να περάσουν υποχρεωτικά από την εξαθλιωμένη οικονομικά Ελλάδα. Είναι περισσότερο ανθρωπιστικό να φροντίσουμε προδραστικά να μεταφέρουμε με ασφάλεια τους πληθυσμούς αυτούς στα μέρη υποδοχής τους, παρά να σπεύδουμε να τείνουμε υποκριτικά χείρα βοηθείας για να περισυλλέξουμε ναυαγούς, η να ανασύρουμε νεκρά κουφάρια, σε πολλές περιπτώσεις παιδιών και βρεφών. Ακόμα καλύτερα όμως, θα μπορούσε να επέμβει ο Ο.Η.Ε. και να λύσει επιτόπου το πρόβλημα, αντί να το αφήσει να πάρει τέτοιες διαστάσεις.
Σε τι εποχές ζούμε επί τέλους; Κάθε μέρα στο Αιγαίο, άλλοι θαλασσοδέρνονται και άλλοι πνίγονται, και η Τουρκία εκμεταλλευόμενη τις περιστάσεις γύρω από τη γειτονιά της, βρίσκει πολύτιμη ευκαιρία να υλοποιήσει τα σχέδια της και κατάφερε με την εξωτερική της πολιτική, που είναι αταλάντευτη για πολλά χρόνια, να πάρει μέχρι και επιδότηση για να ελέγχει τις μεταναστευτικές-προσφυγικές ροές. Πράγματι αυτό κάνει, αλλά το κάνει κατά το δοκούν. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι θα πρέπει να περιμένουμε και την επομένη πράξη της. Τα πράγματα είναι απλά. Εάν ήθελαν άπαντες οι εμπλεκόμενοι να σταματήσουν τους πνιγμούς των συνανθρώπων μας, μπορούσαν να καταργήσουν το "προαπαιτούμενο" του θανατηφόρου διάπλου του Αιγαίου, αφενός με την εξάρθρωση των δουλεμπορικών κυκλωμάτων που θησαυρίζουν στις πλάτες δύσμοιρων μεταναστών και προσφύγων και αφετέρου, με την δημιουργία σημείων συγκέντρωσης (hot spots) στην Tουρκία, εφόσον αυτή είναι η πλησιέστερη οδός διαφυγής από την εμπόλεμη ζώνη της Συρίας και την απ΄ ευθείας μεταφορά τους στα προαποφασισμένα σημεία στην Ευρώπη, χωρίς να περάσουν υποχρεωτικά από την εξαθλιωμένη οικονομικά Ελλάδα. Είναι περισσότερο ανθρωπιστικό να φροντίσουμε προδραστικά να μεταφέρουμε με ασφάλεια τους πληθυσμούς αυτούς στα μέρη υποδοχής τους, παρά να σπεύδουμε να τείνουμε υποκριτικά χείρα βοηθείας για να περισυλλέξουμε ναυαγούς, η να ανασύρουμε νεκρά κουφάρια, σε πολλές περιπτώσεις παιδιών και βρεφών. Ακόμα καλύτερα όμως, θα μπορούσε να επέμβει ο Ο.Η.Ε. και να λύσει επιτόπου το πρόβλημα, αντί να το αφήσει να πάρει τέτοιες διαστάσεις.
